บันทึก 7 พฤษภาคม 2550   Leave a comment

มันก็แค่วันธรรมดาๆวันหนึ่ง วันที่ห้วงแห่งความคิดคำนึงของผมยังคงเฉื่อยชา เวลาเดินไปอย่างไร้ค่า วันที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนา แม้ผมจะคิดกับตัวเองว่าถึงเวลารึยังที่จะเริ่มออกเดินสักที แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมากกว่าคิด ยังคงเฉื่อยชาไปเหมือนอย่างเดิม หายใจตามปกติ หัวใจก็ยังคงเต้นอยู่ปกติดี ยังคงลืมใครคนนั้นไม่ได้เหมือนเดิม แต่กลับรู้สึกว่ามีบางสิ่งไม่เหมือนเดิม ไม่รู้ว่าคืออะไรแม้จะพยายามค้นหาแล้วค้นหาอีกก็ตาม
ก็บ่นอีกตามเคยนั่นแหละ อย่ามาสนใจเลย ถือเสียว่าโดนหลอกให้อ่านก็แล้วกัน
Advertisements

Posted 7 พฤษภาคม 2007 by เพชร in บ่น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: