นี่หรือกวี!? บทที่ 145 : รักและคิดถึง   Leave a comment

คิดถึงใครคนนั้นทำฉันหม่น
ต้องทุกข์ทนท้อแท้และอ้างว้าง
จำต้องเศร้าช้ำเหน็บเจ็บทุกทาง
แม้ไกลห่างก็ยังรักสุดหักใจ
 
แต่คิดถึงเรื่องเก่าของเราสอง
ที่ได้มองจ้องตากันวันสดใส
เจ้าทำให้สุขท้นเอ่อล้นใจ
แต่เพียงในครั้งเก่าเรายังดี
 
วันนี้เจ้าจากไปไกลแสนห่าง
โลกดูช่างหมองไปไม่มีสี
ด้วยน้ำตาไหลหลั่งดังนที
คงไม่มีวันลืมได้หักใจลง
 
ยังคงรักแลคิดถึงเจ้าตางาม
เฝ้าแต่ตามถามหาราวบ้าหลง
นานแล้วยังมิทำใจให้จิตปลง
ใจยังคงรอเจ้านั้นหันกลับคืน
Advertisements

Posted 29 พฤษภาคม 2009 by เพชร in นี่หรือกวี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: