นี่หรือกวี!? บทที่ 188 : ตีสอง   Leave a comment

ถึงตีสองนั่งจ้องรูปถ่ายเธอ
ร้องพร่ำเพ้อบรรเลงเพลงผิดหวัง
เวลาผ่านนานเท่าไหร่ใจก็ยัง
จำความหลังครั้งเก่าเราเคยดี
 
ใจยังคงเจ็บช้ำจากความเก่า
จึงเขียนเล่าเป็นเพลงเผยเอ่ยใจนี้
เนิ่นนานแล้วแต่ใจไม่แข็งดี
ทุกราตรีจึงครวญคร่ำรำพันเพลง
Advertisements

Posted 4 มกราคม 2012 by เพชร in นี่หรือกวี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: